Mix van snelheid,gewicht en vermogen

Autocoureur Bandi Peters uit Swalmen pakte onlangs in Valkenswaard de Nederlandse titel in de Rally Racing Sprinters 2000-klasse. Zijn motto? „Altijd het onverwachte verwachten.”

Van het kampioensfeest in de woning van Bandi Peters in Swalmen, vlakbij de meanderende Swalm, is niets meer te zien. Enkele weken geleden ging het er een stuk heftiger aan toe. Meteen nadat Peters op het rallycircuit van Valkenswaard de concurrentie aan gort had gereden, kreeg hij een spontane champagnedouche van zijn kinderen Sem en Sanne, vriendin Ingrid, pap Jos en moeder Mientje.

Ballonnen, een avondje Chinees (‘mijn lievelingseten’) en een vakantie in Griekenland deden de rest. Tevreden kijkt de bruingebrande, Peters nog eens terug naar die voor hem zo memorabele zaterdag in juli. „Je moet altijd het onverwachte verwachten”, vertelt de medewerker van een doe-het-zelfzaak in Brunssum. „Dat is ook het leuke aan deze sport. Als rijder weet je van te voren nooit wat er gebeurt. Concentratie is ook belangrijk. De klassenverschillen tussen de coureurs zijn immers erg klein. En als je maar fanatiek genoeg bent, kun je ver komen.”

Peters werd in 1976 in Boukoul geboren, maar verhuisde medio jaren tachtig met zijn ouders naar Swalmen. Vader Jos, een fervent raceliefhebber, tornde hem in die tijd regelmatig mee naar autospeedwaywedstrijden in Posterholt, Baarlo en Ysselsteyn, om ter plekke de verrichtingen van zijn Boukoulse vriend Hans Cabbollet te bewonderen. Zo kreeg de inmiddels 34-jarige Swalmenaar snel de smaak te maken.
Op zijn negentiende kocht hij zijn eerste auto, een Golf, waarmee hij in de superstandaard-klasse ging toeren. In het Brabantse Neerkant, bij Meijel, onderging Peters de vuurdoop. Het werd een domper. „Na twee rondjes zaten er al zes gaten in mijn versnellingsbak”, herinnert de autocoureur zich. „Ik wist meteen dat het geen gemakkelijk avontuur zou worden. Eerlijk gezegd, was ik blij dat die race afgelopen was.” De doorbraak kwam pas in 1998 toen zijn huidige werkgever en teamleider, Hans Verbugt uit Kessel, hem naar de sprinterklasse dirigeerde. Peters was vanaf dat ogenblik helemaal verkocht. Spoedig daarna schafte hij zijn eigen sprinter aan, waarmee hij in 2002 de titel van de Autosport Unie Zuid (ASUZ) pakte. Twee jaar later werd Peters kampioen van Zuid-Nederland. „Je moet vermogen, snelheid en gewicht tot de juiste massa weten te breien.”

Zijn tot dusver mooiste titel op zijn palmares behaalde Peters onlangs in Valkenswaard, waar hij na een superspannende race met 74 punten het nationale kampioenschap in de sprinterklasse won. Twaalf concurrenten, onder wie Sander Derikx, René van Rooij, en zijn in Helden wonende teamgenoot Raimond Tijdink, hadden het nakijken. Mede dankzij een prima voorbereiding wist de Swalmenaar, lid van het vierkoppige HTB (Huis- en Tuinboulevard)-team, hen te kloppen. „Ik ben altijd met de sprinter bezig”, verklaart hij. „Het sleutelen begint daags na een wedstrijd. Ik kijk vooral naar de vering en de afstelling van de ophanging.” Peters zul je nooit over zijn sterke punten als rijder horen praten, omdat je als rijder altijd technische mankementen aan je auto kunt krijgen. Je hoeft maar een stofwolk in te rijden. Als er in die wolk toevallig eentje met pech staat, vlieg je er met volle vaart tegenaan en is de race voor jou afgelopen. Nee, ik vertrouw doorgaans op een portie geluk.”

© Copyright 2009 Media Groep Limburg. Alle rechten voorbehouden.